ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : دانشگاه علوم پزشکی سبزوار

 

 رکن‌الدین‌­ابوجعفر احمدبن‌ علی‌بن‌ ابوجعفر محمدبن‌ ابوصالح‌ بیهقی‌، معروف‌ به‌ «بوجعفرک‌»، از بزرگان‌ علم‌ وادب‌ در اواخرقرن‌ پنجم‌ ونیمه‌ اول‌ قرن‌­ششم‌ بوده‌ است‌. جدش‌ ابوجعفر محمدبن‌ ابی­صالح‌ احمدبن‌ محمد بیهقی‌، از مشایخ‌ و عرفای‌ قرن‌چهارم‌ و اوایل‌ قرن‌ پنجم‌ هجری‌ و از ده‌ کلم‌آباد یا کلیم‌آباد ( گلیم­آباد نزدیک‌ علیک‌ سبزوار) بوده‌ است‌.

ابوجعفرک‌ بیهقی‌، مدت‌ زیادی‌ در نیشابور به‌ تدریس‌ علم‌ و ادب‌ پرداخت‌ و پاره‌ای‌ از وقت‌ خود را به‌ تألیف‌ و تصنیف‌ گذراند. او امام‌ جماعت‌ مسجد جامع‌ قدیم‌ نیشابور بود و هیچ‌گاه‌، جز در اوقات‌ برگزاری‌ نماز، ازخانه‌ خارج‌ نمی‌شد، لیکن‌ مردم‌­برای‌ فراگیری‌­علم‌ واستفاضه‌ ازمحضرش‌، به‌­دیدارش می‌شتافتند. ابوالحسن بیهقی ازجمله شاگردان این ادیب و قرآن­پژوه سبزواری بوده است.

این‌ ادیب‌‌ نامی، پس‌ از نماز عصر، آخرین‌ روز، از ماه‌ رمضان‌ سال‌ 544 در نیشابور درگذشت‌ و در روز عید فطر، در مسجد جامع‌ قدیم‌ نیشابور گروه‌ کثیری‌ از مردم‌ بر او نماز گذاردند و او را در مقبره‌ نوح‌ به‌ خاک‌ سپردند.

آثار علمی و قرآنی

ابوجعفرک‌‌، آثاری‌ درعلم ‌­لغت‌ وعلوم قرآنی دارد که‌­عبارت‌اند از: تاج‌المصادر کتابی‌­است‌ درلغات عربی‌ به‌­فارسی‌ که به چاپ رسیده، ینابیع‌اللّغه‌ در لغت‌­عربی و المحیط‌ بلغات‌القرآن‌ درشرح واژه­های قرآن.

المحیط بلغات‌القرآن‌ که شامل‌ برخی لغات‌ قرآن‌ مجید است‌،‌ به کوشش آقای حسین شفیعی فریدنی، در سال 1375شمسی در سومین مجموعه‌ «میراث‌ اسلامی‌ ایران‌» به چاپ‌ رسیده‌ است‌. اخیراً این‌ کتاب‌ با تحقیق‌ مجدّد چاپ‌ و منتشر شده‌ است‌.